مهتاب

رو پشت بوم خونه ها اسمتو فریاد بزنم؟

اجازه هست مردم شهر قصه مارو بدونن

اسم منو عشق تورو توی کتابا بخونن

اجازه هست که قلبمو برات چراغونش کنم

پیش نگاه عاشقت چشمامو قربونیش کنم

اجازه می دی تا ابد سر بزارم رو شونه هات

روزی هزارو صد دفعه بگم که می میرم برات

اجازه می دی که بگم حرف عاشقانه هام تویی

دلیل زنده بودنم درد ترانه هام تویی

 
اجازه  دارم به همه بگم که تو مال منی

 ستارها اینو میگه که تو اقبال منی 

اجازه هست جار بزنم بگم چه قدر دوست دارم

بگم می خواهم بخاطرت سر به بیابون بذارم

اجازه تو دست تو اجازه من دست تو

خنده من خنده تو شکست من شکست تو 

آره عزیز اجازه هست قصه ام را با انتظار با تو ادامه بدم ؟!

منتظرم به قاصدك از تو خبر بياره

به قاصدك كه با خودش عطر تنه تو داره

بياد و همراه خودش تو اين شباي بی کسی 

خورشيد چشماي تو رو تو اينه ها بياره

بودن تو مثل نفس نبودنت مثل مرگ

بي تو يه برگ زخمي ام اسير دست اجل

يه نيمه جونم تو بياتو بيا كه از تو جون بگيرم

يه بي نشوني كه مي خوام از تو نشونه بگيرم

حالا كه تمومه لحظه هامو انتظار تو پر كرده برگرد

واي ازاين لحظه هايي كه توي انتظارت دلم بي تو سركرد

تومثل یك معجزه ي حقيقي

تو لحظه هاي بيم و نا اميدي

كه در غروب آخرين دقايق

از آسمون به داد من رسيدي

من آخرين اميد اين نگاهو

به لحظه ي اومدن تو بستم

بيا كه در نهايت صداقت

به انتظار ديدنت نشستم